Joga

Krutyń

30.04 - 4.05

10.06 - 14.06

Wakacje z jogą

czerwiec - lipiec - sierpień

3 - dniowy warsztat jogi

26- 28 września 2008
II Ogólnopolska Konwencja Jogi z Gabriellą Giubilaro w Warszawie

Decydując się na praktykę medytacji musisz zdawać sobie sprawę z ciężkiej pracy jaka Cię czeka. Na czym polega i jak się do niej zabrać? Czy jest ona w pełni bezpieczna dla Twojego ciała i ducha?

Jeżeli medytacja jest dla Ciebie nowym zjawiskiem i do tej pory nie miałeś okazji jej zasmakować, musisz przede wszystkim uświadomić sobie czym jest w istocie. Medytować znaczy obserwować siebie i rzeczywistość, toczyć wewnętrzny dialog, koncentrować umysł. Kontemplować można na wiele sposobów. Powtarzając dźwięki bądź frazy – tzw. werbalizacja, wyobrażając sobie jakiś obraz, formę lub kształt - wizualizacja, albo koncentrować się na oddechu i jego przepływie przez organizm. Ta ostatnia technika zwana Vipassaną jest metodą najbardziej uniwersalną i stosowaną bez względu na religię, światopogląd, rasę czy miejsce w hierarchii społecznej. Poprzez umiejętność koncentracji na oddechu umysł zostaje oczyszczony ze wszelkich nieczystości, które są często źródłem problemów i chorób psychosomatycznych. Gdzie i w jaki sposób można zacząć uczyć się tej osobliwej sztuki?

Zacząć należy od wyboru sprawdzonego i wykwalifikowanego nauczyciela. Dobór właściwego przewodnika będzie bowiem gwarancją na bezpieczną i profesjonalną naukę. Jest to niezmiernie istotne, ponieważ w dzisiejszych czasach można napotkać wielu pseudo nauczycieli, którzy w rzeczywistości z ideom medytacji mają niewiele wspólnego. Najlepszym rozwiązaniem jest zatem skorzystanie z kursów i warsztatów organizowanych przez profesjonale i doświadczone w tej dziedzinie ośrodki Vipassany. Organizują one kilka razy w roku kursy  zarówno w Polsce jak i na całym świecie. Uczestnictwo w tego rodzaju „szkoleniu” jest niezbędne dla osób początkujących. Daje fachowe wskazówki do tego jak bezpiecznie i sukcesywnie medytować. Udział u kursach jest bezpłatny, po jego zakończeniu można umieszczać dobrowolne opłaty według uznania. Nauczyciele i asystenci pracują na zasadzie wolontariatu tak więc nie dostają za pracę wynagrodzenia. Jak wygląda tego rodzaju edukacja?

Początki mogą być trudne jeżeli nie wyobrażasz sobie dna bez telefonu komórkowego, aparatu czy możliwości pisania i czytania. Po prostu, czeka Cię dziesięć dni bez kontaktu ze światem zewnętrznym. Spędzisz ten czas milcząc, medytując i obserwując w odosobnieniu rzeczywistość. Ten okres nauczy Cię kontaktu z samym sobą i obiektywnej oceny ludzi i świata. Na starcie możesz być Ci trudno medytować tyle czasu w jednej pozycji – dziennie obowiązuje bowiem 10 godzin siedzącej medytacji. Jednak trzy etapy, z których składa się kurs stopniowo oswoją Cię z fizycznymi wymogami. Vipassana to jednak nie tylko umiejętności umysłowe i fizyczne. Na początku kursu zobowiązujesz się przestrzegać pięciu zasad moralnych. Wyrzekasz się:

- zabijania wszelkich istot żywych,
- kradzieży,
- kłamstwa,
- aktywności seksualnej ,
- stosowania środków odurzających.

Okazywanie życzliwości i miłości otoczeniu jest bowiem podstawą życia w harmonii ze światem i ludźmi. Drugi etap nauki obejmuje 3,5 dnia. W tym czasie nauczysz się koncentrować na oddechu i dzięki temu kontrolować swój umysł. Kolejne 6,5 dnia to właściwa praktyka Vipassany. Ten ostatni etap pozwala oczyścić umysł z urazów przeszłości i poznać strukturę własnej psychofizycznej całości.

Jak więc widać, w medytacji nie obejdzie się bez samodyscypliny i chęci. Pobudka o czwartej nad ranem, wegetariańskie menu i wiele godzin spędzonych na wewnętrznym dialogu – na to trzeba być przygotowanym stawiając pierwsze kroki w Vipassanie. Pomimo, iż początkowo nie jest to droga usłana różami, jej niepodważalna zaletą jest bezpieczeństwo. Stosowanie się do poleceń zaufanego nauczyciela pozwoli uniknąć ślepych pułapek, które kryją się w tego typu praktykach. Potencjalne niebezpieczeństwa są związane ze stopniowym odkrywaniem swojej świadomości i pogłębianiu jej. Jeżeli wcześniej żyłeś powierzchownie, nie pogłębiając kontaktu ze swoją osobowością możesz być nieco zaskoczony. Wchodząc na coraz wyższe piętra wieżowca samopoznania trzeba mieć na uwadze wszelkie blaski i cienie. W każdym z nas drzemie moc dobra ale i pokusa zła. Medytując możemy nauczyć się poskramiania własnych słabości i niedoskonałości. Stawiając pierwsze kroki, należy więc pamiętać, że medytacja nie jest sezonową rozrywką, ani cudowną receptą na problemy istnienia. Jest to żmudny i dalekobieżny proces samoobserwacji i wewnętrznego rozwoju, który uczy postrzegania świata w jego rzeczywistych barwach.